خبرگزاری ایسنا: دلایل زیادی وجود دارد برای اینکه یک روز در جهان به نام مردان نامگذاری شود. چه دلایلی؟ چون نرخ خودکشی در مرد‌ها چهار برابر بیشتر از زنان است و آن‌ها بیش از زنان قربانی جرم و جنایت می‌شوند، اما شاید این موضوع خیلی در گپ‌های خودمانی مورد بحث قرار نگیرد.
۲۸ ماه نوامبر در تقویم رویداد‌های جهانی به نام مردان ثبت شده است تا تمام چالش‌هایی که یک مرد از دوران جوانی با آن مواجه می‌شود را در قالب برگزاری کنفرانس‌هایی در کشور‌های مختلف دنیا مورد بررسی قرار دهد و از مردان جهان بخواهد تا روی سلامت فردی‌شان و نقش مثبتی که می‌توانند در جامعه بر عهده داشته باشند، تمرکز بیشتری کنند.
تا بحال ۶۰ کشور جهان اعلام آمادگی کرده‌اند که این روز را به رسمیت بشناسند و برنامه‌های مشخصی در این روز داشته باشند. در این روز به آقایان و پسر‌های جوان آموزش داده می‌شود که با بخش‌های مثبت وجودشان آشنا شوند و این همه دستاورد مثبتی را که برای جهان داشته‌اند، جشن بگیرند. آن‌ها به عنوان یک پسر، یک پدر، یک مدیر و ... در حال تلاش و فداکاری هستند و باید خیلی به سلامت جسمی و روحی خودشان اهمیت بدهند.
مرد‌ها در سرتاسر زندگی‌شان با چالش‌های متعددی روبه‌رو هستند. واقعیت این است که پسران دو برابر بیش از دختران به اختلال نقص توجه ناشی از بیش‌فعالی (ADHD) مبتلا می‌شوند. میزان ترک تحصیل پسران در مقطع دبیرستان بسیار بالاست. از طرفی نمرات پسران معمولا از نمرات دختران کمتر است. نرخ خودکشی در پسران چهار برابر دختران است. احتمال ورود پسران به زندان در جوانی بیش از دختران است.
موضوع دیگر اینکه پسران بیش از دختران قربانی جرم و جنایت می‌شوند؛ به طوری که پسران ۵ برابر بیش از دختران بر اثر قتل جان خود را از دست می‌دهند.
این‌ها بخش کوچکی از چالش‌های مردان در این دنیاست که در طول زندگی با آن مواجه هستند و ۲۸ نوامبر فرصت خوبی است که از آقایان قدردانی کنیم برای اینکه همیشه سعی می‌کنند با وجود قبول کردن نقش‌های متعدد در خانواده و جامعه مثبت باشند.
شعار امسال روز جهانی مرد هم در همین‌باره است. شعاری که از مرد‌ها خواسته است تا به مدل‌های مثبت مردانه توجه بیشتری داشته باشند و آن‌ها را بشناسند. از آن‌ها خواسته شده تا به مدل‌های مثبت و منفی مردانه توجه کنند و اهداف خود را بر این اساس تعیین کنند.
درست که روز جهانی مرد‌ها یک روز نمادین میان همه روز‌های سال است، اما موضوع سلامت موضوعی نیست که فقط به صورت نمادین به آن پرداخته شود. سلامت مردان فقط در داشتن بدنی عضلانی خلاصه نمی‌شود بلکه سلامت روانی، اجتماعی و احساسی آن‌ها نیز بسیار مهم است که نباید نادیده گرفته شود.